سيد محمد باقر شفتي

163

تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي )

مثل تبديل نون به ميم در قلب . نظر به اين كه امتثال به حسب ظاهر در صورتى متحقق است اتيان به كلمات نمايد به حروفها ، مگر در صورت دليلى كه توان اعتماد نمود قائم باشد به جواز تبديل بعضى حرف را به حرف ديگر . و آنچه در اين مقام از كلمات قراء و غيرهم در اين باب به نظر رسيده وافى به مراد نمىتواند شد ، چنانچه تنبيه بر اين مطلب شد در ادغام مع الغنه . هفتم : از جملهء امور مستحبه در حق قارى ، خواه در حالت صلاة بوده باشد يا نه ، آن است كه بعد از فراغ از قرائت آيه مشتملهء بر عطايا و نعم الهيه تأمل نموده يا خضوع سؤال آن نعمت را از خلاق عالم جل شأنه نمايد ، چنانچه بعد از فراغ از آيهء مشتملهء بر عذاب استعاذه از آن نمايد . و همچنين هر گاه قرائت نمايد آيه مشتملهء بر امر به تلفظ كلامى كه دال بر تمجيد إله جل شأنه بوده باشد تلفظ به آن كلام نمايد ، يا مشتمل بوده باشد بر تنزيه إله عز شأنه از نقائص ، يا اتصاف بارى تعالى شأنه به صفت كمالات اذعان و اعتراف به آن نمايد و همچنين هر گاه مشتمل بوده باشد بر امر به استعاذه به خداوند عالم از مضار ، استعاذه نمايد به خداوند عالم جل جلاله از شر آن . و همچنين هر گاه مشتمل بوده باشد بر خطاب بارى تعالى شأنه به عباد ، با كمال خضوع تلفظ به لبيك نمايد ، مثل اين كه بعد از فراغ از قرائت * ( « وَجَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيراً » ) * بگويد اللهم ارزقني منهما ، و بعد از فراغ از قرائت * ( « إِنَّ الأَبْرارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كانَ مِزاجُها كافُوراً » ) * بگويد اللهم اجعلني منهم ، و بعد از قرائت * ( « إِنَّا أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ سَلاسِلَ وَأَغْلالًا وَسَعِيراً » ) * بگويد اللهم لا تجعلني أهل السلاسل و الاغلال و السعير ، و بعد از قرائت * ( « إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً » ) * بگويد اللهم اجعلني من الخائفين منك و من الامنين من شدائد ذلك اليوم ، و بعد از